Annabel Keyzer is in 2005 afgestudeerd als illustratief vormgever aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Daarvoor volgde ze een grafische opleiding aan het Grafisch Lyceum Amsterdam. Naast haar werk als grafisch ontwerper en illustrator, schrijft en schildert ze haar eigen verhalen op papier of op het doek.
"Het schijven en illustreren van een kinderboek is voor mij de ultieme vorm om uiting te geven aan mijn persoonlijke drijfveren. Een boek als medium is de ideale combinatie van disciplines waar ik passie voor heb: schrijven, illustreren en vormgeven komen samen.
De wens om kinderen maar zeker ook volwassenen te prikkelen tot het gebruiken en ontdekken van hun eigen fantasie is misschien wel mijn grootste ambitie. Ik denk dat fantasie een stuk onzekerheid kan wegnemen. De ruimte voor eigen interpretatie van beeld en tekst draagt bij aan het ontwikkelen van ons vermogen tot fantaseren. In die ruimte wil ik een beroep doen op iemands verbeeldingskracht. Er kan iets nieuws ontstaan uit de kleinste dingen. Ogenschijnlijk gewone dingen kunnen heel ongewoon blijken, puur door vanuit een andere hoek te kijken.
Door middel van mijn verhalen wil ik vertellen dat je kunt vertrouwen op je dromen, dat het leuk maar ook belangrijk is om altijd dromen te blijven hebben.
De spontaniteit van mijn werk is heel belangrijk, en die spontaniteit zit ook in mijn werkwijze: ik laat een schilderij ontstaan terwijl ik bezig ben. Ik schets júist niet van te voren en richt me op impulsen. Ik ga vlot te werk en maak snelle beslissingen. Ik werk voornamelijk met acryl en inkt. Het droogt daardoor snel zodat er gemakkelijk meerdere lagen kunnen worden aangebracht. Ik gebruik heldere, bijna primaire kleuren: felle roodtinten, diepe blauwen, helder geel omlijnd door dikke zwarte contouren.
Meestal begin ik met een kleurrijk landschap, en gaandeweg ontdek ik vanzelf door welke kleurrijke figuren dat wordt bevolkt. Ik probeer met minimale middelen zoveel mogelijk expressie en karakter in mijn personages uit te drukken. Het gebeurt vaak dat ik tussentijds het doek op z'n kant zet en dan gewoon verder werk. Op deze manier laat ik mezelf verrassen.
Door het maken van schilderijen kom ik los van concepten. Er ontstaat vanzelf een fantasierijke impressie. Het verhaal ontstaat tegelijkertijd in mijn hoofd én op het doek. Ik ga dus eigenlijk intuïtief en onbevangen te werk, wat resulteert in speelse, energieke beelden van werelden die de kijker uitnodigen erin te komen ronddwalen".
